Variant B Gododin gomynnaf oth blegyt. yg gwyd cant en aryal en emwyt. a guarchan mab dwywei da wrhyt poet gno en vn tyno treissyt. er pan want maws mvr trin. er pan aeth daear ar aneirin. nu neut ysgaras nat a gododin.
Variant A Gododin gomynaf dy blegyt. tynoeu dra thrumein drum essyth. gwas chwant y aryant heb emwyt. o gussyl mab dywei dy wrhyt. nyt oed gynghor wann. wael y rac tan veithin o lychwr y lychwr luch bin. luch dor y borfor beryerin llad gwaws. gwan maws mur trin anysgarat vu y nat ac aneirin.
Both Variants Gwyr a aeth Ododdin, chwerthin ognaw, Chwerw yn nhrin, a llain yn ymddulliaw, Byr flynedd yn hedd ydd ynt yn daw. Mab Bodgad, gwnaeth gwyniaith gwraith gwraith ei law. Cyd elwynt lannau i benydiaw, A hen a ieuaine a hydr a llaw, Dadl ddiau angau i eu treiddaw. Gwyr a aeth Ododdin, chwerthin wanar, Disgyniaid ym
myddin, trin ddiachar, Wy lleddynt a llafnawr heb fawr drydar. Colofn
glyw, Rheithfyw rhoddi arwar. Gwyr a aeth Gatraeth, oedd ffraeth eu llu, Glasfedd eu hancwyn a gwenwyn fu, Trychant trwy beirant yn
catau, A gwedi elwch tawelwch fu. Cyd elwynt lannau i benydu, Dadl ddiau angau i eu
treiddu. Gwyr a aeth Gatraeth, feddfaeth feddwn, Ffyrf, ffrwythlon, oedd cam nas
cymhwyllwn. I am lafnawr coch, gorfawr gwrmwn, Dwys, dengyn, ydd ymleddyn
aergwn. Ar deulu Brynaich, baich barnaswn, Eiliw dyn yn fyw nis
adawswn. Cyfaill a gollais, difflais oeddwn, Rhugl yn ymwrthryn, rhyn
ryadwn. Ni mynnws gwrol gwaddol chwegrwn, Maban i Gian o Faen
Gwyngwn. Gwyr a aeth Gatraeth gan wawr Trafodynt eu hedd eu hofnawr, Milcant a thrychant a
ymdaflawdd. Gwyarllyd gwynoddyd waywawr, Ef gorsaf wriaf yng
ngwriawr, Rhag gosgordd Mynyddog Mwynfawr. Gwyr a aeth Gatraeth gan
wawr, Dygymrrws eu hoed eu hanianawr, Medd yfynt melyn melys maglawr, Blwyddyn bu llewyn llawer
cerddawr. Coch eu cleddyfawr, na phurawr Eu llain, gwyn calch a phedryollt pennawr Rhag gosgordd Mynyddog
Mwynfawr. Gwr a aeth Gatraeth gan ddydd, Neus goreu o gadau gywilydd. Wy gwnaethant yn geugant gelorwydd A llafnawr llawn annawdd ym medydd Goreu hwn cyn cystlwn cerennydd Ennaint crau ac angau o'i
hennydd. Rhag byddin Ododdin pan fuddydd Neus goreu dewr bwylliad Neirthiad
gwychydd. Gwr a aeth Gatraeth gan ddydd, Neu llewes ef feddgwyn
feinoethydd; Bu truan, gyfatgan gyfluydd, Ei neges, ordrachwres
drenghidydd. Ni chrysiws Gatraeth Mawr mor ehelaeth Ei arfaeth odd uch
medd; Ni bu mor gyfor O Eidyn ysgor A ysgarai oswydd. Tudfwlch Hir ech ei dir a'i drefydd Ef lladdai Saeson seithfed
dydd. Perheyd ei wryd yn wrfydd A'i gofain gan ei gain
gyweithydd. Pan ddyfu Dudfwlch, dud nerthydd, Oed gwaedlan gwyalfan, fab
Cilydd. Gwr a aeth Gatraeth gan wawr, Yn ei fuddyn ysgorfa ysgwydawr. Crai
crychynt, cynullynt reiawr, Yn gynnan mal taran twrf aesawr. Gwr
gorfynt, gwr edfynt, gwr llawr, Ef rhwygai a chethrai a chethrawr, Odd uch lledd lladdai a
llafnawr, Yng nghystudd heyrn dur, ar bennawr. Ym mordai ystyngai
adleddawr, Rhag Erthgi erthychi fyddinawr.
Variant A Ef gwant tra thrichant
echasaf, Ef laddai a pherfedd ac eithaf, Oedd gwiw ym mlaen llu
llariaf, Goddolai o haid meirch y gaeaf. Gochorai brain du fur caer Cyn ni bai ef Arthur. Rhwng cyfnerthi yng
nghlysur, Yng nghynnor, gwernor Gwawrddur.
|
Variant B Gododdin, I make this claim on your behalf
In the presence of the throng boldly in the court: And the song of the son of Dwywai, of high courage,
May it be manifest in the one place that it vanquishes. Since the gentle one, the wall-of-battle, was slain,
Since earth covered Aneirin, Poetry is now departed from the Gododdin.
Both Variants Warriors went to Gododdin, laughter-provoking, Harsh in battle, with spears in array,
For a short year in peace they are calm. The son of Bodgad, the deeds of his hand wrought vengeance.
Though they went to churches to do penance, Old and young, powerful and lowly,
The certain meeting with death came to them.
Warriors went to
Gododdin, with eager laughter, Attackers in a host, savage in battle, They slew with blades without much noise. Rheithfyw, pillar of battle, delighted in giving. Warriors went to
Catraeth, their host was swift, Fresh mead was their feast and it was bitter, Three hundred fighting under command And after the cry of jubilation there was silence. Though they went to churches to do penance, The certain meeting with death came to them. Warriors went to
Catraeth, a mead-nourished host, Sturdy and vigorous, it would be wrong if I did not praise them. Along with blood-red blades in great dark-blue sockets, In close ranks, grimly, the war-hounds fought. Of the host of Bernicia - I should have considered it a burden- No one in the shape of a man would I have spared. A friend have I lost - I was faithful - Swift in combat, it was hard for me to leave him. The hero desired no father-in-law's dowry, The young son of Cian from Maen
Gwyngwn. Warriors went to Catraeth with the dawn, Their fears departed from their dwelling place, A hundred thousand and three hundred charged against each other. He stains spears with blood, The most valiant resister in battle, Before the retinue of Mynyddog
Mwynfawr. Warriors went to Catraeth with the dawn, Their ardours shortened their lives, They drank mead, yellow, sweet, ensnaring, For a year many a minstrel was joyful. Blood-stained were their swords, may their spears not be cleansed; White were the shields and square-pointed the spearheads Before the retinue of Mynyddog
Mwynfawr. A warrior went to Catraeth with the day, He made shame of armies. They made biers inevitable With blades full of cruelty in the world. He made, sooner than speak of peace, A blood-bath and death for his adversary. When he stood before the army of the Gododdin Splendid Neirthiad fulfilled a brave intent. A warrior went to Catraeth with the day, Greedily he drank mead at night-time; Woeful, an army's lament, Was his attack, the fiery slayer. There rushed to Catraeth No great one so generous Of intent over his mead; There was none who so completely From the fortress of Eidyn Scattered the enemy Tudfwlch Hir from his land and homesteads Drove out the Saxons without ceasing. His valour will long endure And his memory among his fair company. When
Tudfwlch, strengthener of his people, son of Cilydd, attacked, The place of spears was a field of blood.
A warrior went to Catraeth with the dawn, On his land a stronghold of shields. Harshly they attacked, they collected booty, Loud like thunder was the sound of the shields. A proud man, a wise man, a champion, He tore and cut with
spearpoints. Above the bloodshed he struck with blades, In the strife of harsh weaponry, on heads. In the court the slayer humbled himself, Before Erthgi armies groaned.
Variant A He charged before three hundred of the finest, He cut down both centre and wing, He excelled in the forefront of the noblest host, He gave gifts of horses from the herd in winter. He fed black ravens on the rampart of a fortress Though he was no Arthur. Among the powerful ones in battle, In the front rank, Gwawrddur was a palisade.
|